Het volgende artikel in de reeks over projecten met een bottom-up
geïnspireerde werkwijze.
Sinds medio 2011 zijn De Alliantie Ontwikkeling B.V. en Urban Resort in gesprek over het voormalige ACTA-gebouw in Nieuw-West. Het gebouw, eigendom van De Alliantie, bevindt zich aan de Gustav Mahlerlaan in de Westelijke Tuinsteden, die momenteel onderdeel zijn van een grote vernieuwingsoperatie. Vele projecten in dit deel van de stad zijn door de crisis stil komen te liggen. Ook De Alliantie zag in dat er anno 2011 geen markt was voor de geplande sloop en nieuwbouw van een woonwijk op deze locatie. Volgend op deze constatering kwamen de gesprekken met Urban Resort op gang om in het pand tijdelijke broedplaatsen en studentenwoningen te realiseren. Hoewel er in maart 2012 nog geen definitieve afspraken liggen, wordt beoogd om een huurcontract van tien jaar af te sluiten met twee partijen, broedplaatsenbeheerder Urban Resort enerzijds en Stichting Tijdelijk Wonen Amsterdam anderzijds. De gedachte is dat De Alliantie de ruimte beschikbaar stelt, maar het beheer gedurende deze periode uit handen geeft en niet de traditionele rol (en bijbehorende taken) van corporatie zal vervullen.
De Alliantie wijzigt met deze aanpak zijn traditionele strategie aanzienlijk en past deze aan op de economisch slechtere omstandigheden. De doelstelling van De Alliantie Ontwikkeling B.V. is echter wel nog steeds dezelfde: de locatie moet ontwikkeld worden. Wanneer het gebouw leeg zou blijven staan zou dit de locatie geenszins ten goede komen. De nieuwe functie kan de buurt een impuls geven, nieuwe bezoekersstromen genereren en bedrijvigheid creëren die nu ongebruikelijk zijn in dit deel van de stad. Het gebouw kan een (tijdelijk) icoon van Nieuw-West worden.
Hoewel dit project niet als bottom-up te definiëren is – het initiatief kwam immers van een geïnstitutionaliseerde partij – wordt de regie wel overgedragen aan de particuliere partijen die er hun intrek nemen. Zo klussen de studenten mee en biedt Urban Resort creatieve initiatieven de mogelijkheid om zich in het ACTA-gebouw te vestigen. Net als in het geval van Heesterveld en Ymere wordt de kracht van de ontwikkeling van onderaf in tijden van crisis erkend en ingezet in de algemene doelstelling, ontwikkeling van een locatie in de stad.
Posts tonen met het label #kantorenleegstand. Alle posts tonen
Posts tonen met het label #kantorenleegstand. Alle posts tonen
Glamourmanifest
Amstel III is een bedrijventerrein
dat ligt tussen het AMC, de Amsterdam Arena, de spoorlijn Amsterdam Centraal-Utrecht
en de A2. Eind jaren zestig bestond dit gebied nog uit veenweides, die
vervolgens opgespoten werden om eind jaren zeventig bebouwd te worden. Amstel
III bestaat sindsdien uit twee gedeeltes: een bedrijventerrein in het westen en
een kantorenterrein in het oosten. Het gebied beslaat 250 hectare en anno 2012
werken er 27.000 mensen. Het bedrijvengedeelte van Amstel III loopt relatief
goed, maar met de kantorenstrook gaat het minder: 30 % staat hier leeg.
Verschillende
pogingen worden ondernomen om het gebied te revitaliseren, waarvan de recent
gehouden Europan-prijsvraag er één van is. Het Glamourmanifest van Saskia Beer
is een onafhankelijk georganiseerd initiatief, dat inmiddels op steun van de Gemeente en vastgoedeigenaren kan rekenen.
Profiel initiatiefnemer en doel project
Saskia Beer is begin 2007
afgestudeerd als architect aan de TU Delft. In 2008 ging zij aan de slag in de
beroepspraktijk, maar begin 2009 kwam zij zonder werk te zitten als gevolg van
de crisis. Op eigen initiatief heeft zij zich daarom vastgebeten in het
bedrijventerrein Amstel III. Het grootste gedeelte van het werk doet zij nog
steeds alleen. Alleen voor de PR staat één medewerker haar één dag per week
bij.
Het doel van Glamourmanifest is om het monofunctionele Amstel III te transformeren tot een multifunctioneel terrein. Saskia Beer signaleert dat oudere werkgebieden zoals Amstel III in Amsterdam Zuidoost achterblijven. Deze gebieden voldoen niet meer aan de verwachtingen van de hedendaagse professional en kampen hierdoor met imagoproblemen en leegstand. Grote ambities voor dergelijke gebieden zijn er wel, maar komen moeilijk van de grond, omdat de investeringskosten vaak aanzienlijk zijn en de potentie voor veel partijen nog onvoldoende zichtbaar is. Afwachten tot de allesomvattende oplossing uit de lucht komt vallen lijkt ijdele hoop. Om verergering tegen te gaan – want leegstand trekt leegstand aan – en de geschetste situatie om te buigen in een unieke kans om de gebouwde stad te updaten richting de toekomst, zijn nieuwe strategieën en daadkracht nodig. Doel van Glamourmanifest is zodoende om Amstel III bottom-up te transformeren tot een gebied waar een mix van werken, wonen en recreëren mogelijk is, om zo de structurele leegstand niet te laten verergeren en uiteindelijk op te lossen.
Het doel van Glamourmanifest is om het monofunctionele Amstel III te transformeren tot een multifunctioneel terrein. Saskia Beer signaleert dat oudere werkgebieden zoals Amstel III in Amsterdam Zuidoost achterblijven. Deze gebieden voldoen niet meer aan de verwachtingen van de hedendaagse professional en kampen hierdoor met imagoproblemen en leegstand. Grote ambities voor dergelijke gebieden zijn er wel, maar komen moeilijk van de grond, omdat de investeringskosten vaak aanzienlijk zijn en de potentie voor veel partijen nog onvoldoende zichtbaar is. Afwachten tot de allesomvattende oplossing uit de lucht komt vallen lijkt ijdele hoop. Om verergering tegen te gaan – want leegstand trekt leegstand aan – en de geschetste situatie om te buigen in een unieke kans om de gebouwde stad te updaten richting de toekomst, zijn nieuwe strategieën en daadkracht nodig. Doel van Glamourmanifest is zodoende om Amstel III bottom-up te transformeren tot een gebied waar een mix van werken, wonen en recreëren mogelijk is, om zo de structurele leegstand niet te laten verergeren en uiteindelijk op te lossen.
Programma en planning
Op het moment is er nog geen programma
ontwikkeld in de traditionele zin: functies zijn nog niet gepland op bepaalde
locaties. Saskia Beer signaleert dat het proces zich langzaam moet voltrekken:
eerst moet het gebied aan bepaalde basisfuncties voldoen. Het moet op een
andere manier gaan leven bij gebruikers.
Om
dit te bereiken wordt vooralsnog gebruik gemaakt van kleine, no-budget interventies om sfeer te
brengen in het gebied. Een voorbeeld van een zeer kleine interventie op
stedelijk niveau is het plaatsen van honderden gouden tuinkabouters in het
gebied.
Ondertussen
wordt op de achtergrond gewerkt aan grotere ingrepen: evenementen en nieuwe
ondernemers, die het gebied op een andere manier op de kaart kunnen zetten,
worden door Saskia Beer naar Amstel III getrokken. Het doel hiervan is het
veranderen van het imago van het gebied, maar ook fysieke verbeteringen. Het
braakliggende terrein Holendrecht zou door de komst van een tijdelijk evenement
bijvoorbeeld kunnen worden aangepakt en ontwikkeld kunnen worden.
Op
de lange termijn moeten de ingrepen fysieker worden. Een stap verder in de
toekomst ligt de wens er om de plinten te transformeren. Anno 2013 zal het
wellicht mogelijk zijn te starten aan de eerste architectonische ingrepen.
Financieel traject, organisatiestructuur en
eigendomssituatie
De rechtsvorm is vooralsnog de
éénmanszaak Voile Architecten van Saskia Beer. Glamourmanifest is daarin
ondergebracht als project. Wellicht kan Glamourmanifest over enkele tijd verder
als stichting.
De
organisatie kwam in eerste instantie tot stand door enkel hulp, maar geen
financiële middelen van de Gemeente. Inmiddels ontvangt Glamourmanifest
sponsoring van de gemeente, maar ook van een groot aantal vastgoedeigenaren. De
sponsors worden aangemerkt als leden van het manifest. De gemeente springt per
project soms extra bij.
De
bedrijven in de kantoren worden op dit moment wel geactiveerd, maar nog niet
als leden. Allereerst moet Glamourmanifest gedragen worden door de
vastgoedeigenaren. De grond van Amstel III is in erfpacht uitgegeven. De gebouwen
zijn van ongeveer 80 vastgoedeigenaren.
Locatie-eigenschappen en schaal
Amstel III is een monofunctioneel
werkgebied in Zuidoost. Het gebied wordt gekenmerkt door bedrijvigheid rond het
aanvangen en eindigen van de werkdag. Buiten deze tijden is Amstel III een
extreem leeg en weinig levendig terrein, waar ruim 30% van de kantoorruimtes
leeg staat. Het gebied omvat 250 hectare. Met name het kantorengedeelte
verkeert in problemen. Het gedeelte waar bedrijven zijn gevestigd kampt niet
met grootschalige leegstand.
Status en toekomstperspectief
Glamourmanifest is een lopend
project, waarvan geen einddatum bekend is. Deze is afhankelijk van de
ontwikkelingen die Amstel III doormaakt en de daarvan afhangende
lidmaatschappen. Het toekomstperspectief van Glamourmanifest is zodoende
onzeker. Het is de vraag of Saskia Beer fysieke ingrepen kan bewerkstelligen in
de toekomst. Haar werkwijze is echter wel exemplarisch voor de
paradigmaverandering die heeft plaatsgevonden in de stedelijke ontwikkeling:
door de crisis was zij genoodzaakt zelf werk te creëren. Bovendien kon dit
gecreëerde werk niet onmiddellijk resulteren in een fysieke opdracht. Saskia
Beer was genoodzaakt interdisciplinair te werken en zich voor langere tijd te
committeren aan het gebied.
Volkskrantgebouw
Begin 2007 verliet de Volkskrant het
gebouw aan de Wibautstraat dat in 1965 voor de redactie van de krant ontworpen
was. Het Oosten (nu Stadgenoot) kocht het pand als onderdeel van de
grootschalige stedelijke herontwikkeling van de zogenaamde Parool-driehoek.
Deze plannen werden op de lange baan geschoven omdat verschillende partijen
zich terugtrokken uit het project en er een nieuw ontwikkelingsproces werd gestart.
Urban Resort benaderde in deze periode Het Oosten om een broedplaatsen te
creëren in het voormalige kantoor.
De Wibautstraat wordt zodoende gekenmerkt door de verkeersdrukte en de grote kantoren. Rond 2002 werden plannen gevormd om de Wibautstraat, en dan met name de “Parooldriehoek” – gelegen tegenover het Volkskrantgebouw – te transformeren en verschillende gebouwen te slopen. Met de crisis stagneerden deze plannen en kregen andere initiatieven de ruimte. De Parooltoren, het Trouwgebouw en het Volkskrantgebouw kregen zo tijdelijke nieuwe invullingen. Als zodanig maakt de transformatie van dit laatste pand door Urban Resort deel uit van een grotere stedelijke vernieuwing, die noodgedwongen door de crisis een strategiewijziging heeft gekend. Urban Resort was, door Stadgenoot te benaderen, een voorloper in deze strategiewijziging.
Het
ontwikkelingsproces van deze locatie is zeer interessant, omdat het Volkskrantgebouw recent (eind 2011) verkocht is aan een
nieuwe partij en herontwikkeld zal worden. Hiermee is uit deze casus af te
lezen wat de effecten van tijdelijk gebruik kunnen zijn.
Initiatiefnemers en doel project
In 2007 werd Urban Resort opgericht,
een organisatie die creatievelingen van betaalbare werkruimte wil voorzien en
dit wil bereiken door de duizenden vierkante meters (kantoor)ruimte die niet
benut worden hiervoor in te zetten. Gezien deze leegstand en het stagneren van
bouwactiviteiten vanaf 2008, is Urban Resort toevalligerwijs precies op het
goede moment opgericht. De eerste locatie van Urban Resort werd het
Volkskrantgebouw, waar zij ook zelf introkken en nog steeds gevestigd zijn.
Urban Resort is een afwijkende initiatiefnemer: een klein groepje idealisten, dat met hun exploitatie van dit gebouw geen winst voor ogen had. Urban Resort wilde met de transformatie van het Volkskrantgebouw een bijdrage leveren aan de culturele verlevendiging van Amsterdam. Urban Resort treedt op als verbindende schakel tussen het grote aanbod van leegstaande werk- en kantoorruimtes in en om Amsterdam, en de grote vraag naar bedrijfsruimte voor dolende groepen van kunstenaars, ambachtslieden en (door)startende ondernemers in de creatieve sector. Traditionele initiatiefnemers van ontwikkelingsprojecten – corporaties, ontwikkelaars en overheden – zagen rond 2008 wel het probleem van de vele leegstaande kantoorpanden, maar verkeerden niet in de mogelijkheid om deze ruimtes aan te bieden aan partijen die zich aan de onderkant van de markt bevinden. De gemeente is immers gehouden aan grenzen bij het risicodragend ontwikkelen van bedrijfspanden, en projectontwikkelaars en corporaties kunnen en willen de zakelijke risico’s meestal niet aangaan. Aangezien de ruimtes ook niet verhuurd werden aan “gewone” partijen (die de normale huur konden betalen), ontstond het nijpende probleem van leegstand. De oplossing om dit tegen te gaan, het verhuren van de ruimtes voor niet-marktconforme prijzen – aan de onderkant van de markt, (door)starters en creatievelingen – vroeg daarmee wel om een minder traditionele initiatiefnemer, één die de risico’s wél kon en durfde te dragen.
Urban Resort is een afwijkende initiatiefnemer: een klein groepje idealisten, dat met hun exploitatie van dit gebouw geen winst voor ogen had. Urban Resort wilde met de transformatie van het Volkskrantgebouw een bijdrage leveren aan de culturele verlevendiging van Amsterdam. Urban Resort treedt op als verbindende schakel tussen het grote aanbod van leegstaande werk- en kantoorruimtes in en om Amsterdam, en de grote vraag naar bedrijfsruimte voor dolende groepen van kunstenaars, ambachtslieden en (door)startende ondernemers in de creatieve sector. Traditionele initiatiefnemers van ontwikkelingsprojecten – corporaties, ontwikkelaars en overheden – zagen rond 2008 wel het probleem van de vele leegstaande kantoorpanden, maar verkeerden niet in de mogelijkheid om deze ruimtes aan te bieden aan partijen die zich aan de onderkant van de markt bevinden. De gemeente is immers gehouden aan grenzen bij het risicodragend ontwikkelen van bedrijfspanden, en projectontwikkelaars en corporaties kunnen en willen de zakelijke risico’s meestal niet aangaan. Aangezien de ruimtes ook niet verhuurd werden aan “gewone” partijen (die de normale huur konden betalen), ontstond het nijpende probleem van leegstand. De oplossing om dit tegen te gaan, het verhuren van de ruimtes voor niet-marktconforme prijzen – aan de onderkant van de markt, (door)starters en creatievelingen – vroeg daarmee wel om een minder traditionele initiatiefnemer, één die de risico’s wél kon en durfde te dragen.
Programma
De doelgroep van Urban Resort was
begin 2007 de onderkant van de markt. In april 2007 startte de werving van kandidaat-huurders. Er werd hierbij gebruik gemaakt van het eigen netwerk en
bestaande wachtlijsten. Bovendien werd informatie verspreid onder verschillende
hogescholen. De tijd was echter krap en zodoende was men afhankelijk van
huurders die zich zouden aanmelden, op basis waarvan in korte tijd
verschillende functies over het gebouw werden verspreid. De horecagelegenheid
Canvas op de 7e werd geplaatst op de bovenverdieping. De gehele
begane grond was in eerste instantie bedoeld voor De Appel, maar deze trok zich
helaas terug. Vervolgens werd een andere huurder gezocht en gevonden met
maatschappelijke betekenis: Stedelijk Jongerenwerk Amsterdam (SJA) betrok begin
2008 het pand. Verder betrok in het najaar van 2008 een huurder de kelder, die
daar geluidsstudio’s en oefenruimtes creëerde. Ook worden verschillende ruimtes
geregeld gebruikt voor tijdelijke evenementen. Verdeeld over het gehele pand
werden verder vanaf medio 2007 al ateliers en andere werkruimtes verhuurd.
Zoals blijkt uit de komst van de verschillende huurders heeft de verhuur en
ontwikkeling van het Volkskrantgebouw gefaseerd plaatsgevonden en was er als
zodanig niet op voorhand sprake van een uitgedacht programma.
Urban Resort heeft zich
georganiseerd als Stichting en huurt vanuit deze rechtsvorm het
Volkskrantgebouw van de eigenaar Het Oosten (inmiddels Stadgenoot) voor de lage
prijs van €25 per m2.
De eerste subsidies kwamen vanuit Bureau Broedplaatsen van de Gemeente en bedroegen 70.000 aan voorbereidingskosten en 65.000 aan brandveiligheids-aanpassingen. Hiernaast stelde Bureau Broedplaatsen en Amsterdam Topstad samen nog eens 200.000 beschikbaar voor het instandhouden van het gebouw (met name bedoeld voor de verwarmings- en ventialatie-installaties). Stadgenoot droeg bovendien een subsidie van 200.000 euro aan voor het opknappen van de verouderde installaties en het in stand houden van het gebouw. De samen verworven 400.000 euro aan subsidies bleek echter onvoldoende om het gebouw wat betreft installaties en inrichtingen te bekostigen. Stadgenoot stelde zich daarop bereid nog eens 209.377 te lenen aan Urban Resort – de Gemeente wilde garant staan voor 50% van die lening. Ook verstrekte Stadgenoot nog een subsidie van 32.515 voor het maken van goede oppervlaktemetingen. Tot slot ontving Urban Resort van het Amsterdams Fonds voor de Kunsten 20.000 euro voor het organiseren van Volksevents. Andere inkomsten verkreeg Urban Resort uit de verhuur van de ruimtes.
De eerste subsidies kwamen vanuit Bureau Broedplaatsen van de Gemeente en bedroegen 70.000 aan voorbereidingskosten en 65.000 aan brandveiligheids-aanpassingen. Hiernaast stelde Bureau Broedplaatsen en Amsterdam Topstad samen nog eens 200.000 beschikbaar voor het instandhouden van het gebouw (met name bedoeld voor de verwarmings- en ventialatie-installaties). Stadgenoot droeg bovendien een subsidie van 200.000 euro aan voor het opknappen van de verouderde installaties en het in stand houden van het gebouw. De samen verworven 400.000 euro aan subsidies bleek echter onvoldoende om het gebouw wat betreft installaties en inrichtingen te bekostigen. Stadgenoot stelde zich daarop bereid nog eens 209.377 te lenen aan Urban Resort – de Gemeente wilde garant staan voor 50% van die lening. Ook verstrekte Stadgenoot nog een subsidie van 32.515 voor het maken van goede oppervlaktemetingen. Tot slot ontving Urban Resort van het Amsterdams Fonds voor de Kunsten 20.000 euro voor het organiseren van Volksevents. Andere inkomsten verkreeg Urban Resort uit de verhuur van de ruimtes.
Planning
In januari 2007 begonnen de onderhandelingen
tussen Het Oosten en Urban Resort, in april werd begonnen aan de werving van
nieuwe huurders en in juni namen de eerste huurders hun intrek. Zoals is
gebleken onder het kopje Programma was
het tijdsbestek kort en was er geen sprake van een rigide planning.
Locatie-eigenschappen en schaal
Een kantorencomplex van 10.000 m2
dat zich bevindt langs de Wibautstraat, die vanaf de jaren zestig een
belangrijke verkeersader werd. Gezien de gunstige ligging ten opzichte van het
centrum werd het ook een aantrekkelijke plek voor bedrijven, die zich er vanaf
deze periode vestigden. Aan het einde van de straat bevonden zich drie kranten:
Trouw, Volkskrant en het Parool.
De Wibautstraat wordt zodoende gekenmerkt door de verkeersdrukte en de grote kantoren. Rond 2002 werden plannen gevormd om de Wibautstraat, en dan met name de “Parooldriehoek” – gelegen tegenover het Volkskrantgebouw – te transformeren en verschillende gebouwen te slopen. Met de crisis stagneerden deze plannen en kregen andere initiatieven de ruimte. De Parooltoren, het Trouwgebouw en het Volkskrantgebouw kregen zo tijdelijke nieuwe invullingen. Als zodanig maakt de transformatie van dit laatste pand door Urban Resort deel uit van een grotere stedelijke vernieuwing, die noodgedwongen door de crisis een strategiewijziging heeft gekend. Urban Resort was, door Stadgenoot te benaderen, een voorloper in deze strategiewijziging.
Status
Loopt, maar met een contract tot
juni 2014. Het pand is inmiddels gekocht door Job Heimans van Magnificent 8,
die een creatief hotel gaat maken van het pand, waarbij het bedoeling is dat de
werkplekken voor creatievelingen behouden worden, evenals Canvas op de 7e, de horecagelegenheid op de bovenste etage.
Abonneren op:
Posts (Atom)





